ژاپن به عنوان کشوری پیشرو در مقابله با زلزله، با بهرهگیری از دانش مهندسی، آموزش عمومی و فرهنگ آمادگی، سیستمی جامع برای کاهش خسارات و حفظ جان انسانها ایجاد کرده است. این اقدامات شامل کدهای ساختمانی سختگیرانه، فناوریهای نوین مقاومسازی، سیستمهای هشدار سریع و برنامههای آموزشی مستمر است.
موقعیت جغرافیایی ژاپن در حلقه آتش اقیانوس آرام، این کشور را در معرض زلزلههای مکرر و قدرتمند قرار داده است. این چالش دائمی، ژاپنیها را بر آن داشته تا رویکردی چندوجهی و پیشرو در مدیریت بلایای طبیعی، بهویژه زلزله، اتخاذ کنند. از پیشگیری و آمادگی گرفته تا واکنش سریع و بازسازی، هر جنبهای از زندگی در این کشور تحت تاثیر درسهای آموخته شده از زلزلهها قرار گرفته است. فرهنگ قوی ژاپنی که بر نظم، همکاری و تابآوری تاکید دارد، نقش بسزایی در موفقیت این اقدامات ایفا میکند.
در این مقاله از تولید کننده میلگرد بستر براتلو به اقدامات ژاپن برای زلزله می پردازیم تا بدانیم ژاپن از چه روشهایی برای مقابله با زلزله استفاده می کند. با ما همراه باشید.
تاریخچه و ضرورت اقدامات در ژاپن
تاریخ ژاپن آمیخته با خاطرات تلخ زلزلههای ویرانگر است که هر یک نقطه عطفی در تکامل سیاستها و قوانین این کشور بودهاند. زلزله بزرگ کانتو در سال ۱۹۲۳ که توکیو و یوکوهاما را با خاک یکسان کرد و بیش از ۱۰۰ هزار نفر را به کام مرگ کشاند، اولین جرقه برای تدوین کدهای ساختمانی مدرن بود. پس از آن، زلزله کوبه در سال ۱۹۹۵ که علیرغم پیشرفتهای مهندسی، خسارات عظیمی به بار آورد، دولت را به بازنگری عمیق در استانداردهای ساخت و ساز و برنامههای آمادگی واداشت.
مخربترین زلزله اخیر، زلزله و سونامی توهوکو در سال ۲۰۱۱، نه تنها به تقویت بیشتر زیرساختها منجر شد، بلکه بر اهمیت سیستمهای هشدار سریع و آمادگی جامعه در برابر بلایای ثانویه مانند سونامی تاکید کرد. این حوادث پی در پی، فرهنگ “آمادگی دائمی” را در تار و پود جامعه ژاپن تنیده است. کودکان از سنین پایین با پروتکلهای اضطراری آشنا میشوند و مانورهای زلزله بخشی جداییناپذیر از زندگی روزمره شهروندان ژاپنی شده است. این تجربه تاریخی، ژاپن را به آزمایشگاه زندهای برای توسعه و پیادهسازی موثرترین اقدامات ضد زلزله تبدیل کرده است.
تدابیر ژاپن برای زلزله
اساس موفقیت ژاپن در مقابله با زلزله، رویکرد مهندسی و پیشگیرانه است که بر مقاومسازی ساختمانها و زیرساختها در برابر لرزشهای شدید تاکید دارد. این رویکرد از طریق کدهای ساختمانی دقیق، فناوریهای نوین و مقاومسازی زیرساختهای حیاتی دنبال میشود.
کدهای ساختمانی ضد زلزله و مقررات سختگیرانه
کدهای ساختمانی ژاپن از جمله سختگیرانهترین کدهای جهان محسوب میشوند و بهطور مستمر در حال تکامل هستند. پس از زلزله بزرگ کانتو در سال ۱۹۲۳، اولین کدهای ملی در سال ۱۹۲۴ تدوین شدند و از آن زمان تاکنون بارها مورد بازبینی و تقویت قرار گرفتهاند. قانون استانداردهای ساختمانی (Building Standard Law) که در سال ۱۹۵۰ تصویب شد و بهویژه اصلاحات سال ۱۹۸۱ و ۲۰۰۰، نقش کلیدی در افزایش مقاومت سازهها داشته است. اصلاحیه سال ۱۹۸۱، معرفی مفهوم “مقاومت در برابر لرزههای بزرگ” بود که ساختمانها را ملزم به تحمل لرزشهای شدید بدون فروریزش کامل میکرد.
این مقررات نه تنها برای ساختمانهای جدید اعمال میشوند، بلکه دولت ژاپن برنامههای گستردهای برای تشویق و اجبار به مقاومسازی ساختمانهای قدیمی نیز دارد. این برنامهها شامل یارانههای دولتی و ارائه وامهای کم بهره برای مالکان میشود. نظارت دقیق بر رعایت این استانداردها از مرحله طراحی تا اجرا، تضمینکننده کیفیت ساخت و ساز است و هرگونه تخلف با واکنش شدید مواجه میشود.
فناوریهای نوین در ساخت و ساز ضد زلزله
ژاپن در خط مقدم توسعه و بهکارگیری فناوریهای پیشرفته ضد زلزله قرار دارد. این فناوریها به ساختمانها اجازه میدهند تا انرژی زلزله را جذب یا منحرف کرده و از آسیبهای جدی جلوگیری کنند.
سیستمهای جداساز پایه (Base Isolation)
سیستم جداساز پایه، یکی از موثرترین روشها برای محافظت از ساختمانها در برابر زلزله است. در این روش، لایههایی از لاستیک انعطافپذیر و فولاد (مانند بلبرینگهای الاستومری) یا دستگاههای اصطکاکی در پایه ساختمان، بین فونداسیون و سازه اصلی قرار میگیرند. این جداسازها به ساختمان اجازه میدهند که در هنگام زلزله روی پایه خود حرکت کند و از انتقال مستقیم انرژی لرزهای به سازه بالایی جلوگیری شود. این امر باعث میشود که ساختمان کمتر بلرزد و آسیبهای وارده به سازه و محتویات آن به حداقل برسد. بیمارستانها، ساختمانهای دولتی و برجهای بلند از جمله ساختمانهایی هستند که از این فناوری بهره میبرند.
استفاده از میراگرهای لرزهای (Dampers)
میراگرهای لرزهای دستگاههایی هستند که برای جذب و پراکنده کردن انرژی جنبشی ناشی از زلزله یا باد به کار میروند. این میراگرها مانند کمکفنرهای خودرو عمل میکنند و با کاهش نوسانات ساختمان، از آسیبهای سازهای جلوگیری میکنند. انواع مختلفی از میراگرها وجود دارد:
- میراگرهای ویسکوز: شامل سیالی شبیه به روغن هستند که با حرکت پیستون در داخل آن، انرژی را جذب میکنند.
- میراگرهای اصطکاکی: با ایجاد اصطکاک بین صفحات، انرژی لرزهای را به گرما تبدیل میکنند.
- میراگرهای فلزی تسلیمشونده: از فلزاتی با قابلیت تغییر شکل پلاستیک استفاده میکنند که در هنگام لرزش، انرژی را با تغییر شکل خود جذب میکنند.
این میراگرها در نقاط استراتژیک سازه، مانند بین طبقات یا در بادبندها، نصب میشوند تا عملکرد لرزهای ساختمان را بهبود بخشند.
مقاومسازی دیوارهای غیرسازهای
یکی از جنبههای مهم در مقاومسازی ساختمانها، توجه به دیوارهای غیرسازهای است. اگرچه این دیوارها باربری اصلی ساختمان را بر عهده ندارند، اما در زمان زلزله میتوانند دچار آسیب شده و علاوه بر ایجاد خطر سقوط برای ساکنان، هزینههای بازسازی قابل توجهی را به بار آورند. در ژاپن، برای جلوگیری از این گونه آسیبها، راهکارهای نوینی در پیش گرفته شده است.
یکی از روشهای ژاپن برای جلوگیری از زلزله استفاده از میلگرد بستر در دیوارهای غیر سازه ای است. میلگرد بستر، که به صورت افقی در درزهای ملات بین بلوکها یا آجرها قرار میگیرد، به یکپارچگی دیوار کمک کرده و مقاومت آن را در برابر نیروهای جانبی ناشی از زلزله افزایش میدهد. این روش به کاهش ترکخوردگی و فروریزش دیوارهای غیرسازهای کمک شایانی میکند و از خطرات جانی و مالی جلوگیری مینماید.
ژاپن نشان داده است که با تلفیق مهندسی پیشرفته، استانداردهای سختگیرانه و نوآوری مستمر، میتوان پایداری سازهها را در برابر یکی از مهیبترین بلایای طبیعی به طرز چشمگیری افزایش داد.
پیشنهاد مطالعه: عملکرد میلگردبستر در دیوارهای غیرسازهای در هنگام زلزله
مقاومسازی زیرساختهای حیاتی
مقاومسازی تنها به ساختمانها محدود نمیشود؛ زیرساختهای حیاتی نظیر پلها، تونلها، بزرگراهها و خطوط راهآهن نیز با استانداردهای ضد زلزله طراحی و ساخته میشوند. شبکههای راهآهن پرسرعت شینکانسن، مجهز به سیستمهای هشدار سریع هستند که در صورت تشخیص لرزش، بهطور خودکار قطارها را متوقف میکنند. شبکههای آب، برق، گاز و ارتباطات نیز با قابلیت تابآوری بالا طراحی شدهاند. برای مثال، لولههای گاز با قابلیت ارتجاعی بالا ساخته میشوند و شیرهای قطعکننده خودکار در برابر لرزشهای شدید عمل میکنند تا از نشت گاز و آتشسوزی جلوگیری شود. علاوه بر این، در مناطق مستعد رانش زمین، تثبیت شیبها و خاکریزها از طریق مهندسی خاک پیشرفته انجام میشود تا خطر رانش زمین در زمان زلزله به حداقل برسد.
سیستمهای هشداردهنده و ارتباطات در ژاپن
توانایی هشدار سریع در ژاپن، به مردم و سیستمها فرصت میدهد تا در چند ثانیه ارزشمند قبل از رسیدن امواج مخرب زلزله، اقدامات لازم را انجام دهند. این ثانیهها میتوانند تفاوت بین زندگی و مرگ باشند.
سیستم هشدار سریع زلزله (Earthquake Early Warning – EEW)
ژاپن یکی از پیشرفتهترین سیستمهای هشدار سریع زلزله را در جهان دارد. این سیستم که توسط آژانس هواشناسی ژاپن (JMA) مدیریت میشود، بر پایه تشخیص امواج P (امواج اولیه و سریعتر اما کمتر مخرب) استوار است. زمانی که حسگرهای متعدد JMA در سراسر کشور امواج P را شناسایی میکنند، دادهها به سرعت تحلیل شده و هشدارهای عمومی از طریق تلویزیون، رادیو، تلفن همراه (سیستم J-Alert)، و بلندگوهای عمومی منتشر میشوند، حتی قبل از رسیدن امواج S (امواج ثانویه و مخربتر). این سیستم میتواند بین چند ثانیه تا یک دقیقه فرصت فراهم کند.
تأثیر این سیستم بر کاهش تلفات و خسارات چشمگیر است. قطارها میتوانند به سرعت متوقف شوند، آسانسورها در نزدیکترین طبقه ایستاده و درهایشان باز شوند، و کارخانهها میتوانند خطوط تولید حساس خود را خاموش کنند. مهمتر از همه، مردم فرصت مییابند تا به مکانهای امن پناه ببرند، که این خود به کاهش چشمگیر جراحات و تلفات کمک میکند.
سیستمهای اطلاعرسانی پس از زلزله
پس از وقوع زلزله، ارتباطات مؤثر برای هماهنگی عملیات امداد و نجات و اطلاعرسانی به مردم حیاتی است. تلویزیون و رادیو بلافاصله به پخش دستورالعملهای اضطراری، اطلاعات لحظهای از مناطق آسیبدیده، و راههای تماس برای کمکهای اضطراری میپردازند. شبکههای اجتماعی و اپلیکیشنهای موبایل نیز نقش مهمی در جمعآوری و انتشار اطلاعات ایفا میکنند. اپلیکیشنهای خاصی برای گزارش وضعیت افراد و یافتن پناهگاهها توسعه یافتهاند. با توجه به احتمال قطع شدن خطوط تلفن ثابت و همراه، نقاط وایفای اضطراری فعال میشوند و سیستمهای پیامرسانی اضطراری مبتنی بر پیام کوتاه برای برقراری ارتباط با خانواده و دوستان در زمان بحران بهکار گرفته میشوند. این زیرساخت ارتباطی قوی، امکان واکنش سریع و هماهنگ را در پی بلایا فراهم میکند.
آموزش عمومی و آمادگی جامعهی ژاپن
یکی از مهمترین ستونهای مقاومت ژاپن در برابر زلزله، آمادگی فرهنگی و آموزش عمومی است که از سنین پایین در جامعه نهادینه میشود. این رویکرد تضمین میکند که هر شهروند نقش خود را در زمان بحران میشناسد.
آموزش زلزله از سنین پایه
آموزش زلزله در ژاپن از مهدکودک آغاز میشود. کودکان در مدارس بهطور منظم در مانورهای زلزله شرکت میکنند و یاد میگیرند چگونه در زمان لرزش، به زیر میز پناه ببرند یا در مناطق امن تجمع کنند. این مانورها نه تنها شامل فرار از ساختمان بلکه شامل تمرین برای مقابله با آتشسوزیهای پس از زلزله و سونامی نیز میشود. علاوه بر مدارس، مراکز آموزشی تجربی زلزله مانند “بوسای-کان” (Bosai-kan) در شهرهای مختلف وجود دارند که مردم میتوانند در آنها با شبیهسازهای زلزله، شدت لرزشهای مختلف را تجربه کرده و با نحوه صحیح واکنش در شرایط اضطراری آشنا شوند. این آموزشهای عملی، ترس از زلزله را کاهش داده و اعتماد به نفس مردم را برای مقابله با آن افزایش میدهد.
مانورهای ملی و محلی آمادگی در برابر بلایا
ژاپن بهطور منظم مانورهای گسترده ملی و محلی آمادگی در برابر بلایا را برگزار میکند. در “روز پیشگیری از بلایا” (اول سپتامبر)، میلیونها نفر در سراسر کشور در این مانورها شرکت میکنند. این مانورها با مشارکت دولت، نیروهای امدادی، پلیس، آتشنشانی و عموم مردم برگزار میشود. سناریوهای مختلفی از جمله زلزلههای بزرگ، سونامی، آتشسوزیهای گسترده و تخریب زیرساختها شبیهسازی میشوند. این تمرینها به هماهنگی بهتر بین سازمانها کمک کرده و آمادگی مردم را برای مواجهه با موقعیتهای واقعی افزایش میدهد. هدف، نه تنها نجات جان، بلکه ایجاد تابآوری و ظرفیت پاسخگویی در سطوح مختلف جامعه است.
کیتهای اضطراری و پناهگاههای عمومی
دولت ژاپن بهطور جدی توصیه میکند که هر خانواده یک کیت اضطراری حاوی آب آشامیدنی، غذای خشک، رادیو با باتری، چراغ قوه، جعبه کمکهای اولیه و مدارک مهم تهیه کند. این کیتها باید برای حداقل سه روز خودکفایی کافی باشند. علاوه بر این، در هر محله، پناهگاههای اضطراری و نقاط تجمع مشخص شدهاند که در زمان بحران، مردم میتوانند به آنها مراجعه کنند. این پناهگاهها اغلب در مدارس، سالنهای ورزشی یا پارکهای محلی قرار دارند و مجهز به آب، غذا و امکانات اولیه برای اسکان موقت هستند. اهمیت خودکفایی اولیه افراد و خانوادهها، سنگ بنای آمادگی در ژاپن است و مردم آموزش میبینند که تا رسیدن کمکهای رسمی، خود و همسایگانشان را مدیریت کنند.
برای درک بهتر رویکردهای مهندسی و فرهنگی ژاپن در برابر زلزله، میتوان به مقایسهای از ویژگیهای کلیدی این دو رویکرد پرداخت:
| ویژگی | رویکرد مهندسی (سختافزاری) | رویکرد فرهنگی-اجتماعی (نرمافزاری) |
|---|---|---|
| هدف اصلی | کاهش آسیبهای سازهای و فروریزش ساختمانها | افزایش آگاهی، آمادگی و تابآوری جامعه |
| مثالها | جداساز پایه، میراگرها، کدهای ساختمانی سختگیرانه، مقاومسازی زیرساختها | مانورهای زلزله، آموزش عمومی، کیتهای اضطراری، پناهگاهها |
| متولیان اصلی | مهندسان عمران، معماران، وزارت ساخت و ساز | وزارت آموزش، آژانس مدیریت بلایا، شهرداریها، جامعه مدنی |
| مخاطب | صنعت ساخت و ساز، توسعهدهندگان | عموم مردم، دانشآموزان، خانوادهها |
| اثرات | کاهش تلفات جانی ناشی از فروریزش، کاهش خسارات مالی به سازهها | افزایش ظرفیت پاسخگویی فردی و جمعی، کاهش وحشت و هرج و مرج |
مدیریت بحران و واکنش پس از زلزله مثال زدنی ژاپن
پس از وقوع زلزله، سرعت و کارآمدی در مدیریت بحران، نقشی حیاتی در نجات جان و کاهش رنج بازماندگان دارد. ژاپن با سازماندهی دقیق و برنامههای از پیش تعیین شده، به الگویی در این زمینه تبدیل شده است.
سازمانهای امداد و نجات و نیروهای واکنش سریع
ژاپن دارای سیستم مدیریت بحران بسیار پیشرفتهای است که شامل هماهنگی تنگاتنگ بین سازمانهای مختلف میشود. نیروی دفاع شخصی ژاپن (JSDF) به همراه نیروهای پلیس، آتشنشانی و تیمهای پزشکی، بلافاصله پس از وقوع بلایا وارد عمل میشوند. تیمهای جستجو و نجات تخصصی، مجهز به پیشرفتهترین تجهیزات مانند سنسورهای حرارتی، دوربینهای کوچک و رباتهای جستجوگر، بهسرعت به مناطق آسیبدیده اعزام میشوند. این تیمها آموزشهای ویژهای برای کار در محیطهای خطرناک و زیر آوار دیدهاند. علاوه بر نیروهای دولتی، سازمانهای غیردولتی و داوطلبان نیز نقش مهمی در پشتیبانی از عملیات امداد و نجات ایفا میکنند.
مراکز اسکان اضطراری و کمکهای اولیه
یکی از اولویتهای اصلی پس از زلزله، ایجاد مراکز اسکان اضطراری برای افرادی است که خانههای خود را از دست دادهاند. این مراکز، که معمولاً در مدارس، سالنهای ورزشی یا مراکز اجتماعی ایجاد میشوند، مدیریت دقیقی دارند و خدمات بهداشتی، غذایی و روانی را به بازماندگان ارائه میدهند. پزشکان و روانشناسان متخصص به سرعت در این مراکز مستقر میشوند تا به آسیبدیدگان خدمات درمانی و مشاورهای ارائه دهند. اهمیت حمایتهای روانی برای بازماندگان، بهویژه کودکان، بسیار زیاد است و برنامههای ویژهای برای کمک به آنها در غلبه بر شوک و تروما اجرا میشود.
برنامههای بازسازی و بازیابی بلندمدت
ژاپن در بازسازی سریع و کارآمد زیرساختها و مناطق آسیبدیده پس از زلزله شهرت دارد. پس از زلزله توهوکو در سال ۲۰۱۱، با وجود تخریب گسترده، بازسازی با سرعت و دقت بیسابقهای انجام شد. این امر مرهون برنامهریزیهای بلندمدت، تخصیص بودجههای کافی و استفاده از تکنولوژیهای نوین در بازسازی است. دولت همچنین بستههای حمایتی برای کسب و کارها و جوامع محلی ارائه میدهد تا آنها را در فرآیند بازیابی اقتصادی یاری کند. هدف، نه تنها بازگرداندن شرایط به حالت قبل از بحران، بلکه ایجاد زیرساختهایی مقاومتر و جوامعی تابآورتر است که بتوانند در برابر بلایای آینده مقاومت کنند.
پژوهش و نوآوری در بحث زلزله
ژاپن با سرمایهگذاری گسترده در پژوهش و توسعه، همواره در تلاش برای پیشبینی دقیقتر زلزله و کاهش آسیبپذیریها است. این نگاه به آینده، تضمینکننده تداوم پیشرفت در مدیریت بلایای طبیعی است.
مراکز تحقیقاتی پیشرو
ژاپن میزبان چندین مؤسسه تحقیقاتی پیشرو در زمینه لرزهشناسی و مهندسی زلزله است. “مؤسسه ملی تحقیقات علوم زمین و پیشگیری از بلایا” (NIED) یکی از مهمترین آنها است که شبکهای گسترده از لرزهسنجها را در سراسر کشور اداره میکند و دادههای ارزشمندی را برای مطالعات زلزلهشناسی جمعآوری مینماید. مرکز “ای-دفنس” (E-Defense) نیز که بزرگترین میز لرزان جهان را در اختیار دارد، به مهندسان اجازه میدهد تا مدلهای واقعی ساختمانها و سازهها را تحت لرزشهای شدید آزمایش کرده و عملکرد آنها را در شرایط واقعی زلزله ارزیابی کنند. این پژوهشها به توسعه کدهای ساختمانی جدید، فناوریهای مقاومسازی پیشرفته و درک بهتر رفتار زمین در زمان زلزله کمک شایانی میکند.
فناوریهای آیندهنگر و هوش مصنوعی
آینده مدیریت زلزله در ژاپن به شدت با فناوریهای هوشمند و هوش مصنوعی گره خورده است. سیستمهای نظارت بر سلامت سازه (Structural Health Monitoring – SHM) با استفاده از حسگرهای پیشرفته، بهطور مداوم وضعیت ساختمانها و پلها را رصد میکنند و هرگونه تغییر یا ضعف را گزارش میدهند. این امر امکان نگهداری پیشگیرانه و تعمیرات بهموقع را فراهم میکند.
رباتیک و پهپادها نیز در عملیات جستجو و نجات پس از زلزله نقش فزایندهای ایفا میکنند. رباتها میتوانند به مناطقی دسترسی پیدا کنند که برای انسان خطرناک است و پهپادها با نقشهبرداری هوایی، به ارزیابی سریع خسارات و شناسایی افراد گرفتار کمک میکنند. همچنین، سیستمهای هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی در حال توسعه هستند که میتوانند با تحلیل دادههای ترافیک و شرایط جادهای پس از زلزله، مسیرهای تخلیه بهینه را پیشنهاد داده و به مدیریت ترافیک و رساندن کمکها سرعت بخشند. این فناوریها، پتانسیل عظیمی برای افزایش کارایی و کاهش خطرات در مدیریت بحرانهای آینده دارند.
نتیجهگیری
اقدامات ژاپن برای زلزله، الگویی جامع و بینظیر از آمادگی در برابر بلایای طبیعی است که بر پایههای مستحکم مهندسی، آموزش و فرهنگ استوار شده است. از کدهای ساختمانی سختگیرانه و فناوریهای پیشرفته مقاومسازی گرفته تا سیستمهای هشدار سریع و برنامههای آموزش عمومی مستمر، هر جنبهای از این رویکرد به دقت طراحی و اجرا شده است.
درسهای آموخته شده از زلزلههای تاریخی، ژاپن را به سمتی سوق داده که نه تنها به بازسازی سریع، بلکه به ساختن جامعهای تابآورتر و مقاومتر در برابر تهدیدات دائمی لرزهای بپردازد. تعهد به تحقیق و نوآوری، ژاپن را در خط مقدم توسعه راهکارهای آیندهنگر قرار داده و به این کشور امکان میدهد تا همچنان پیشرو در مدیریت بحرانهای طبیعی باقی بماند. تجربه ژاپن نشان میدهد که با ترکیبی از تخصص فنی، آمادگی فرهنگی و اراده جمعی، میتوان آسیبپذیریها را کاهش داد و جان انسانها را در برابر یکی از مهیبترین نیروهای طبیعت حفظ کرد.
سوالات متداول
آیا ژاپن توانایی پیشبینی دقیق زمان و مکان زلزله را دارد و این پیشبینیها چقدر قابل اعتماد هستند؟
ژاپن توانایی پیشبینی دقیق زمان و مکان زلزله را ندارد؛ سیستمهای هشدار سریع فقط چند ثانیه قبل از رسیدن امواج مخرب، هشدار میدهند و این پیشبینیها کاملاً قابل اعتماد نیستند.
هزینه پیادهسازی و نگهداری این حجم از اقدامات ضد زلزله برای ژاپن چقدر است و آیا کشورهای دیگر با منابع محدودتر میتوانند از آن الگوبرداری کنند؟
هزینه بسیار بالا است؛ اما کشورهای دیگر میتوانند با تمرکز بر اولویتها مانند کدهای ساختمانی مناسب، آموزش عمومی و سیستمهای هشدار سادهتر، از تجربه ژاپن الگوبرداری کنند.
آیا تمامی ساختمانهای قدیمی در ژاپن (پیش از اجرای کدهای سختگیرانه) به طور کامل مقاومسازی شدهاند یا هنوز چالشهایی در این زمینه وجود دارد؟
خیر، تمامی ساختمانهای قدیمی به طور کامل مقاومسازی نشدهاند و هنوز چالشهایی در زمینه تشویق و اجبار به مقاومسازی باقی مانده است.
در صورت وقوع یک “ابر زلزله” در ژاپن، با وجود تمام اقدامات، چه چالشهای غیرقابل پیشبینیای ممکن است رخ دهد و واکنش عمومی چگونه خواهد بود؟
در صورت وقوع ابر زلزله، چالشهایی مانند تخریب گسترده زیرساختها، اختلال در ارتباطات و کمبود منابع ممکن است رخ دهد، اما واکنش عمومی به دلیل آموزشهای مکرر، منظم و سازمانیافته خواهد بود.
کشورهای دیگر (مانند ایران) چگونه میتوانند از تجربه و فناوریهای ژاپن در زمینه مقاومسازی و آمادگی در برابر زلزله به صورت عملی بهرهمند شوند؟
کشورهای دیگر میتوانند با تقویت کدهای ساختمانی، سرمایهگذاری در آموزش عمومی، توسعه سیستمهای هشدار اولیه و بومیسازی فناوریهای مقاومسازی، از تجربه ژاپن بهرهمند شوند.
